ISO

ISO is een internationale standaard ter aanduiding van de film gevoeligheid. Ook bij digitale fotografie wordt de term gebruikt om de gevoeligheid van de beeldsensor aan te geven. De gevoeligheidsnorm ISO berust op de hoeveelheid licht die nodig is om de zwakste impressie van licht op de fotografische film te doen ontstaan.  Het verdubbelen van de gevoeligheid van de sensor of film is een verdubbeling van de ISO-waarde. Een ISO 200 sensor is dus twee keer zo gevoelig als een ISO 100 sensor. Zowel in de "chemische" (foto rolletje) als digitale fotografie heeft het gebruik van een hogere filmgevoeligheid een 'korreliger' beeld tot gevolg, waarin minder details te zien zijn. In beide gevallen is dit toe te schrijven aan het feit dat bij weinig licht de individuele fotonen een rol gaan spelen. Om in "chemische" film toch voldoende fotonen te vangen worden de zilverkristallen in de film groter gemaakt, of wordt de film zo ontwikkeld dat de kristallen samenklonteren. In een beeldsensor kan de versterking opgevoerd worden, maar zal bij weinig licht het nuttige signaal in de ruis verdrinken. Dit verschijnsel speelt vooral een rol bij beeldsensoren met kleine receptoren, zoals gebruikt in kleine camera's met veel Megapixels. Hoewel je natuurlijk met de ISO waarden kunt spelen, is het gelukkig met digitale camera's vaak mogelijk om de ISO waarde automatisch te laten bepalen. Zoals uit voorgaande stuk tekst wel blijkt is het een complex onderwerp. In de meeste gevallen voldoet een ISO 200